Op de werkvloer

Van de werkvloer: Watten in je hoofd

Je hebt soms van die dagen dat je gewoon niet erg scherp bent. Je kan de vinger er niet op leggen maar het gaat niet lekker. Niet dat je dienbladen uit je handen laat vallen. Alhoewel..

Ik heb wel eens meegemaakt dat het zo druk was dat de collega die drankjes maakte alleen maar op de bel stond te rammen. Daar kwam ik aangelopen: “Kees! dienblad lopen deze tafel wacht al veel te lang op zijn drankjes”. Ik pakte snel het dienblad en liep als een malle naar de desbetreffende tafel en terwijl ik daar kom zeg ik nog: “Goedemiddag sorry dat het zo lang duurde…..” en wanneer ik het eerste drankje eraf pak, kantelt het dienblad met als gevolg dat alle drankjes op de grond liggen. Gelukkig niet over de gasten heen en gelukkig is deze tafel relaxt en vinden ze het eigenlijk heel vervelend voor mij. Ik maak duizendmaal mijn excuus en sluit af met de zin: “Nu moeten jullie nog langer wachten op jullie drankje.” Je kunt begrijpen dat mijn collega van de drankjes niet bepaald blij was met mijn mededeling.

Maar soms heb je dus van die dagen dat het niet lekker gaat. Je loopt naar een bepaalde tafel met eten met de overtuiging dat je bij de juiste tafel staat. Je noemt de gerechten die je in je handen hebt op, maar de gehele tafel kijkt je wazig aan. In eerste instantie vreet jij je van binnen op: jeetje zeg, kan je niet eens de naam “CAESAR” salade onthouden? Nadat niemand aanslaat op de gerechten die je opsomt loop je vet geïrriteerd terug naar het uitgifteluik om daar te horen te krijgen dat je de verkeerde gerechten hebt meegenomen, en dat tafel 15 nu een koud hoofdgerecht heeft.

Of dat je met een dienblad met drank bij tafel 10 staat en je somt alles op. Hier is ook niemand die zijn drankjes herkent. Naast je hoor je een tafel roepen en zwaaien: “Ja meneer, hier zo! Hoehoeeee!!” En jij maar denken: kunnen zij niet even wachten? Ze zien toch dat ik bezig ben met drankjes naar deze tafel te brengen? Uiteindelijk besluit je dit roepend ‘publiek’ niet langer te negeren. Je loopt naar de tafel toe met de drankjes op het dienblad om er vervolgens achter te komen dat ze proberen te helpen door te zeggen dat zij die drankjes hadden besteld. Je kijkt even naar beneden op het dienblad en ziet een verfrommeld papiertje met tafelnummer 12 erop. Pffff, wordt het zo’n dag? denk je dan…