Op de werkvloer

Van de werkvloer: favoriete zitplekken

Er zijn horecazaken die alles gelijkvloers hebben, maar ook horecazaken die één of meer etages hebben. Ik weet niet waarom, maar op de een of andere manier wil men graag boven zitten. Vooral de plaatsen waar je dan zo’n doorkijk reling hebt met uitzicht over de tafels beneden, zijn erg in trek. Je komt boven aangelopen en ziet dat iedereen de stoelen en tafels tegen de spijlen heeft aangedrukt om zo goed mogelijk te kunnen zien wat er beneden gebeurt. Dan maakt het helemaal niets meer uit dat je buurman jou heeft klemgezet tussen de tafel en je stoel. Naar het toilet? Ach, ik houd het lekker op. Veels te leuk plekje zo. Men verkiest ophokken boven het heerlijk vrij zitten aan de overige 40 tafels. Voor de bediening makkelijk, die kan gewoon naar een concentratie van mensen lopen zonder de hele verdieping over te moeten steken.

“Joehoe, we zitten hier. John vond deze tafel toch wat prettiger, minder tocht.”

Wat vaak leuk om te zien is, is dat gasten soms de stoelendans doen. “Ooh John, leuk dat tafeltje bij het raam, precies voor twee personen. Mogen wij daar plaats nemen?” “Natuurlijk mevrouw, neemt u lekker plaats.” Je neemt de drankjes op en bij terugkomst aan de betreffende tafel kom je erachter dat ze er niet meer zitten. “Joehoe, we zitten hier. John vond deze tafel toch wat prettiger, minder tocht.” “No problemo.” Eten opgenomen en terwijl je naar de tafel loopt met de borden, zie je dat de gasten opstaan en weer plaats nemen bij het tafeltje aan het raam. “Zoo, John wilde toch weer bij het raam zitten?!” “Nee, haha ik wilde het zo graag, kan je lekker naar buiten kijken en John kan wel zijn sjaal omdoen als hij last van de tocht heeft”. “Eetsmakelijk.” Goed, maar weer de tafel verhuizen in het systeem.

Er zijn altijd een paar tafels die zeer geliefd zijn vanwege hun locatie in de zaak. Bepaalde tafel(s) geven direct een “Lord of the Rings” effect. Ze lopen er als gehypnotiseerd op af. Gaan achter de reeds zittende gasten staan, en wachten al wiebelend op de benen tot de zittende gasten aanstalten maken om weg te gaan. Er wordt een stap opzij gemaakt om de anderen te laten vertrekken en via de andere flank storten zij zich op de stoelen. “Zo Koos, hebben we toch maar weer een mooi plekje. Ooh zit ik op uw sjaal, hier alstublieft.” Vervolgens wordt de eerste de beste bedieningsmedewerker gewenkt: “Zou u deze tafel willen afruimen?! En mogen wij een menukaart?”. De gasten die er eerst zaten zijn nog bezig de jassen aan het aandoen en geven de medewerker een knipoog.