Op de werkvloer

Van de werkvloer: drukte, drukte en nog eens drukte

Drukke dagen zijn altijd fijn om te werken. Althans, dat vind ik, misschien is niet iedereen dat met mij eens. Maar over het algemeen gaat de tijd dan lekker snel. Vooral als alles als een geoliede machine loopt.

De zon schijnt maar er is nog wel een frisse wind die over het terras waait. Er zijn gasten die buiten gaan zitten maar er zijn ook veel gasten die liever nog even in de warmte binnen gaan zitten. Het vervelende aan terrasweer is gasten de tafels wat meer naar hun hand gaan zetten. Sommige tafels staan op een bepaalde plek met een reden. Onder andere zodat wij vrije looppaden hebben om de gasten snel en makkelijk te bedienen, zonder dat de gasten iedere keer een handheld of een portemonnee in hun nek gedrukt krijgen van ons.

Tsja, aan een tafel met 5 man plaatsnemen waar normaal 3 man aan zitten, waarom niet?! Of wanneer een groep opstaat van tafel om weg te gaan en jij komt met warm eten voorbij. Of in ieder geval met je handen vol. Je roept en je roept: “Sorry, mag ik er langs!” En dat óf de helft van de gasten door heeft dat je er langs moet maar dan moet wachten op de andere helft. Of dat de hele groep zo druk met elkaar bezig is dat ze je helemaal niet horen.

Wat ik soms ook irritant vind als het zo druk is: wanneer je veel tafels moet helpen, soort van achter de feiten aan moet rennen omdat gasten lekker aan vieze tafels gaan zitten, en je bij een tafel komt omdat ze je wenken en je vervolgens krijgt te horen dat 2 het wel weten maar de overige 3 weten het nog niet. Maar ondertussen sta je al bijna 5 minuten aan tafel.

Gelukkig zijn er ook veel gasten die aanvoelen dat het druk is en met je meewerken. En die het ook benoemen en je waardering geven dat je het allemaal maar moet bolwerken. Drukke dagen, ik houd er wel van. Alleen niet 6 dagen achter elkaar. Maar goed, dat ben ik he?! 🙂