Op de werkvloer

Van de werkvloer: de druk bij grote partijen

Soms heb je van die dagen dat je weet: vandaag hebben we 2 grote partijen welke gemanaged moeten worden én het wordt een drukke dag. Je komt op werk aan en je merkt dat het ‘full packet’ is. Je wordt als het ware mee genomen in de stroom van drukte. Knop om en naar een briefing gaan over de twee partijen waar jij vandaag verantwoordelijk voor bent.

Check, is het laatste wat je zegt nadat alles met je door is genomen. Je loopt naar de keuken en legt jouw ’plan de campagne uit’. Alles staat klaar en je hebt er alle vertrouwen in. Klein minpuntje. Je staat vandaag wel met team Looney Tunes; zeg maar niet de slagorde waarmee je een goede strijd beslecht. Maar goed, iedereen instrueren en wachten op wat komen gaat. De gasten stromen vandaag binnen, jeetje, is toch niet normaal!

De gasten van de verjaardag stromen ook binnen. 50 man die, verdeeld over 2 uur, binnen komen druppelen. Eerst beginnen met taart en drankjes, dan soep, dan lunch en dan borrel. “Kan je even eten lopen?” zegt een collega achter me tegen mij. Dat gezeik er ook nog bij. “Neemt u lekker plaats, gebak en drankjes komen eraan. Ben zo weer bij u terug.” Waarop de gast zegt: “Rustig aan knul, geen haast.” Je rent je rot. Je ziet dat je bij moet springen in twee wijken omdat collega’s het niet trekken. Hier en daar deel je een sneer uit om ze aan te sporen sneller te werken. Ondertussen host je ook nog de groep. Kortom, hectiek en orde tegelijk. Gelukkig gaat alles met de groep op rolletjes. Het zijn hele aardige mensen en ze zijn zeer tevreden. Mooi, denk ik bij mijzelf. Ik gun mijzelf geen rust zodat ik allround kan bijspringen. Geen ontevreden gasten, das ook wel een keer fijn.

Het is 17.00 uur. Ik kijk om me heen. De partij is aan het afrekenen. Er komt een dame van de groep naar mij toe: “Jongeman, mag ik jou hartelijk danken voor de goede zorgen, timing, service en managing! Mijn gasten en ik waren meer dan tevreden. Een leuk compliment: “Graag gedaan mevrouw. Fijn om te horen dat alles meer dan naar wens was.” En vervolgens duwt ze een groot bedrag aan fooi in mijn handen.

Het is 18.00 uur, ik zwaai de laatste gasten uit. Ik kijk om mij heen. Nee, we zijn nog lang niet thuis. Ik kijk in de agenda voor morgen; weer een partij van 60 man. “Glaasje wijn?” Hoor ik achter mij. Ja doe maar. “LEKKER GEWERKT IEDEREEN!” is het laatste wat ik zeg voordat ik even ga zitten om uit te rusten.