In de keuken heb je deze foutjes vast wel eens gemaakt..

Vooral als leerling kok maak je de nodige fouten. Daar ben je leerling voor. Ook als je geen leerling meer bent kun je nog genoeg foutjes maken. Ach, het hoort erbij. Even tot 10 tellen, of die woede uitval van de chef incasseren, en weer doorgaan..

Jij hebt weleens..

1. Een vers bereide, lees urenlange bereiding, bouillon per ongeluk weggespoeld omdat de chef je vroeg om de bouillon te zeven. Wist jij veel dat dat ‘slootwater’ goedje de bouillon was.

2. De elastiekjes vergeten los te maken van de kreeft en zo de pan ingegooid. Of juist tijdens het losmaken gepakt worden door de scharen.. Au!

3. Zout in plaats van (automaten)suiker gebruikt in een gerecht. En nee, niet een beetje maar veel! Dat kon je weggooien..

4. Per ongeluk met je doek aan de hand te dicht bij het vuur gestaan. Voel je ineens iets heets bij je arm.. Ai

5. Vergeten te onthouden dat die ene bestelling een glutenallergie had.. Om vervolgens een salade mét croutons mee te geven aan de bediening. Die overigens natuurlijk net zo hard weer terug komt.

6. Het kraantje van de frituur vergeten dicht te draaien terwijl je weer aan het vullen bent. Het schoonmaken was nog de ergste klus OOIT!

7. Het bordje ‘pas op glad’ vergeten te plaatsen in de keuken. Om daarna je collega’s uit de bediening een voor een te zien uitglijden.. Ach wel een blunder waar je hartelijk kunt lachen om het leed van de ander.

8. Je vingers flink verbrand aan een pan, bord of ovenschaal.. En dan natuurlijk niet 1x maar tientallen keren. Nog erger is als je daarbij het betreffende gerecht uit handen hebt laten vallen en de hele keuken eronder zit.

9. Je gerecht te lang op het vuur laten staan of te lang in de oven.. Tsja dat kon je mooi weggooien, terwijl het al zo druk is. Balen! Maar als ze zeggen dat alleen vrouwen kunnen multitasken, dan bewijzen mannelijke koks het tegendeel. Tenminste, als het gewoon goed gaat!

Welk foutje zal jij nooit meer vergeten?

Wifi, daar worden gasten niet leuker van!

Tegenwoordig is technologie niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Iedereen loopt met een smartphone of een tablet onder de arm. Zelfs in de horeca heeft de tablet en de smartphone zijn intreden gedaan. Steeds vaker komt de bediening langs met een tablet of een smartphone om de bestelling op te nemen of om af te rekenen. Steeds vaker zie je ook dat je overal kan inloggen op de wifi van het restaurant of zelfs in de supermarkt. Het gaat steeds meer ons leven  beheersen.

Wat ik soms wel storend vind wanneer je uit eten bent, is dat sommige gasten bijna niet meer met elkaar praten. Ze zitten de hele tijd met hun telefoon in de hand of met hun tablet voor hun neus. Dit wordt soms zo irritant dat ze niet alleen niet meer met elkaar praten maar ook gewoon de bediening niet meer aankijken. Laatst zag ik twee heren in pak aan tafel plaats nemen. Normale mensen, die nog enigszins sociale aspecten van vriendschap of tafelmanieren hanteren, nemen plaats aan een andere tafel en hebben een gesprek met elkaar. In ieder geval kijken ze elkaar aan als ze met elkaar in gesprek zijn.

Deze twee heren daarentegen waren behoorlijk vol van zichzelf. In plaats dat ze met elkaar aan het praten waren zat de een alleen maar naar de tafel te kijken waar zijn mobiel lag en de ander zat met zijn telefoon in de hand. En toch waren ze behoorlijk in gesprek over de vele euro’s die ze verdiend hadden die week. Toen de bedieningsmedewerker aan tafel kwamen keken ze haar niet aan. Ze bleven naar hun schermen kijken en bestelden wat ze wilden. Dit ging de hele tijd door totdat ze gingen betalen. Zelfs toen vonden ze het niet nodig om de dame in de bediening aan te kijken.

Ik zie dit steeds vaker gebeuren en vind dit behoorlijk ongemanierd. Hoe ervaren jullie dit? Hoe gaan jullie om met Wifi in jullie zaak?

Hoe zit dat met fooi in het buitenland?

In veel landen is het niet meer dan normaal om een fooi te geven voor de service. Het gaat hier veelal om functies die minder verdienen en waar fooi een aanvulling is op het salaris.

Fooi is dus normaal, maar het percentage en de vrijheid om fooi wel of niet te geven is per land verschillend.

Wel fooi

Europa

In landen als Nederland, Duitsland, Spanje, Portugal en België is het meest gebruikelijk de rekening naar boven af te ronden, gemiddeld 5-10 procent fooi. Door die berekening kan het voorkomen dat je zelfs maar 2 procent fooi krijgt.

Europese landen hebben over het algemeen niet vastomlijnde regels als het om fooi gaat. Zo rekent de één een bedrag inclusief, de ander verwacht standaard een percentage en in bijvoorbeeld Nederland betalen gasten soms ook geen fooi, alleen als men zeer tevreden is over de service en/of het eten.

Turkije

In Turkije geef je standaard een fooi rond de 10 procent van de rekening. Regel is wel dat je de fooi cash betaalt. Er is vaak geen fooienpot en het geld is voor de medewerker die de fooi in ontvangst neemt.

Amerika

Ga je naar Amerika, reken dan altijd een bedrag aan fooien mee in je budget. Wie dat niet doet komt, zeker met een strak budget, duurder uit dan verwacht. Amerika is wat dat betreft wel een uitzondering te noemen als het om fooi gaat. Fooi geven is verplicht en het is not done om weinig of helemaal niets aan fooi te geven. Daarnaast is de fooi functie en prestatie afhankelijk, gemiddeld betaal je sowieso een bedrag van 15-20 procent bovenop de rekening.

Bediening: Uitstekende service 20 procent en voor slechte service geef je 10 procent fooi.

Sommelier: de fooi is circa 15 procent van de wijnflesprijs.

Barkeeper: 50 dollarcent voor non-alcoholische drank, 1 dollar voor alcoholische drankjes.

Koffiebars: fooi is optioneel, er staat een fooienpot op de toonbank.

Afrika en het Midden-Oosten

Geen fooi geven is een belediging! Meestal gaat het in deze landen voornamelijk om all-inclusive hotels en daar doet men graag iets extra’s voor je. Denk aan de bijzondere handdoekcreaties op je bed. Geen fooi geven wordt je dan niet in dank afgenomen. Geef je echter veel meer fooi dan verwacht, dan kan je een soort voorrangsstatus krijgen; je krijgt altijd wat extra’s of je krijgt meer aandacht. Of je dat wil is de vraag, vaak wordt er dan ook bij elke service meer fooi van je verwacht.

Een groot percentage gasten voelt zich om bovengenoemde redenen vaak gedwongen elke keer fooi te geven, en dat schijnt een behoorlijke stempel op het ‘vrije’ vakantiegevoel te geven.

Voor hotels geldt over het algemeen in Europese landen dat je voor het kamermeisje en ander behulpzaam personeel zo’n 1 á 2 euro geeft per geleverde service.

Geen Fooi

In veel Aziatische landen en ook in Australië en Nieuw-Zeeland is het enerzijds niet gebruikelijk fooi te geven, anderzijds is men zo gewend aan het toerisme dat het op toeristische plekken wél verwacht wordt. Uitzondering is Japan, daar beschouwen ze het als een belediging als je fooi geeft.

Fooi verwerkt in rekening

In landen als Frankrijk, Engeland, Griekenland, Italië en Brazilië is er al een percentage van 10-15 procent meegenomen in de rekening. Als dit het geval is staat er altijd ‘Service Inclusief’ op de kaart. Staat dit er dus niet dan wordt er wel een fooi verwacht rond de 10 procent.

Er zijn wel een aantal uitzonderingen:

  • in veel van deze landen betaal je voor goede service een extra bedrag aan fooi van zo’n 5 procent.
  • in Engeland is het een belediging als je een barkeeper fooi geeft.
  • los van de fooi betaal je in Italië apart voor het brood en bestek. Staat er op de kaart ‘pane e coperto’ dan zal er gemiddeld een bedrag tot 2 euro p.p. bijkomen op de rekening.

Ben je zelf in het buitenland geweest? Deel dan je ervaringen over fooi met WeareHoreca!

Step2 Essen - Wearehoreca aan tafel bij

Step2 in Essen; Belgische gastvrijheid!

Step2 in Essen; Belgische gastvrijheid!

We rijden over de grens onder Roosendaal, op weg naar Essen in België. Door een rijkelijk groene omgeving en over een rustige landweg rijden we naar Essen. Essen is een rustiek Vlaams plaatsje met zo’n 18000 inwoners gelegen vlak over de grens van Nederland en België, in de provincie Antwerpen.

Het is 12.00 uur en we willen in dit dorpje graag gaan lunchen. Aan de Stationsstraat vinden we restaurant Step2. Op internet zien we goede berichten. Dus stappen we naar binnen. De entree is anders dan anders.

Je stapt naar binnen en komt eerst in een winkeltje met allerlei cadeaus, snuisterijen en kleinere producten. Door de winkel loop je naar het restaurant met ruime tafels in een gezellige ruimte. De kaarsen staan te branden, de bloemen staan geschikt en de tafels zijn netjes gedekt. De menukaarten staan op tafel. Er is voldoende keuze. We kunnen kiezen uit salades, diverse soorten pasta’s, belegde broodjes, warme gerechten als wok, vlees en nog veel meer. Achter het restaurant bevindt zich een groot terras met een besloten tuin waar de kinderen kunnen spelen en waar zelfs een kleine kinderboerderij de aandacht trekt. Je kunt je kinderen dus rustig hier mee naar toe nemen, ze zullen niemand tot last zijn.

De bediening is netjes en redelijk formeel. We bestellen onze lunch. We nemen vooraf de garnalenkroketjes en de warme broccolisoep. Daarna gaan we voor het wokgerecht met kip in currysaus en een ruime salade met gesmolten geitenkaas. Alles klopt, voldoende hoeveelheden en goed en eerlijk bereid.

Er is geen open keuken maar je kunt er af en toe wel stiekem naar binnen gluren. We zien een grote keuken met voldoende personeel voor de bereiding. Daarom hoeven we ook niet lang op ons eten te wachten.

Aanrader!

Voor als je in de buurt bent raden wij je zeker aan om hier te lunchen. Er is voor iedereen plenty keus en je hebt hier de ruimte en de rust. Je zit niet op elkaar en er is een grote serre en zelfs een aankleedruimte voor baby’s en de echte kleintjes.
De ontvangst is gastvrij en dat gevoel wordt alleen maar versterkt als je er langer blijft zitten. Kortom een aanrader voor een stevige en lekkere lunch. Overigens kun er ook prima dineren en familiefeesten organiseren. Dineren hebben wij dan niet gedaan. Helaas moesten we door op weg naar de volgende halte.

Horeca als leerbedrijf trekt goedkope arbeidskrachten!

Ik weet van een horecazaak dat de eigenaar alleen of vrijwel alleen werkt met leerkrachten uit de beroepsopleiding horeca om de personeelskosten te drukken. Deze jongens en meisjes moeten nu eenmaal verplicht een aantal maanden stage lopen omdat ze het vak moeten leren.

De praktijk laat echter zien dat jongens en meisje die stage moeten lopen vaak oneigenlijk worden ingezet als wel erg goedkope arbeidskrachten. En dat alles onder het mom dat ze ervan leren! Als een horecazaak alleen maar draait met leerkrachten, dan klopt er volgens mij iets niet. Iedereen weet dat een leerkracht niet of bijna niet wordt betaald voor wat hij of zij doet. Lange dagen, soms wel 12 uur per dag en aan het einde van de maand met een paar honderd euro naar huis sturen.
Sommige horecagelegenheden betalen zelfs niets.

Van het leren conform de opdracht van school komt soms weinig terecht. Zo weet ik van een jongen die de managementopleiding doet, dat hij ook een aantal weken in de bediening moest meelopen. De eigenaar had hem echter nodig in de keuken en daar is hij al die maanden gebleven. Want hij deed het daar zo goed.. Bij bezoek van een docent van school moest de jongen zeggen dat hij ook de bediening had gedaan. De eigenaar vulde dat bevestigend aan..

Trouwens de scholen zijn er ook erg makkelijk in. Zij bezoeken de leerling op de werkplek slechts 1x in al die weken. Ze weten feitelijk niet eens wat de leerling doet. Ook slecht.
Stage lopen is op zich prima om het vak te leren. Maar als horeca-ondernemers de leerkrachten alleen nog maar gaan zien als goedkope arbeidskrachten dan is er iets mis. Vooral de tweedejaars studenten presteren al op een behoorlijk niveau en zijn waardevolle arbeidskrachten.

Het is aan de horeca en aan de scholen om hier beter op te controleren. Vaker bezoeken en wellicht ook beter erop toezien wie wel en niet een erkend leerbedrijf mag zijn.
Ik krijg er geen goed gevoel bij met wat ik zie en hoor van andere stagiaires.

We schrijven hier denk ik nog wel een keer vaker over.

Vijf ergernissen op een rij!

Je leest soms wel eens rijtjes van irritaties vanuit het personeel of vanuit de gasten. Maar eigenlijk heeft iedereen zo zijn of haar ergernissen. Wat ik altijd heel vervelend vind in de horeca is wanneer je bijna gaat sluiten en er een hele grote groep binnenkomt met de vraag: “kunnen wij hier nog met een mannetje of 10 eten?!’ Dan kun je mij echt afschieten. Vooral als je al een super drukke dag achter de rug hebt.

Wij hebben vijf ergernissen voor je op een rij gezet. In deze lijst kan iedereen zich denk ik wel herkennen.

  1. Ruim een uur voor tijd al de tent dichtgooien. Je bent dan al zo hongerig omdat iets is uitgelopen en je wilt graag nog een hapje eten. Maar niemand is nog open. Of ze zijn nog open maar de keuken is al lang dicht. “Ja, sorry het was een rustige avond, daarom hebben we de keuken eerder dicht gegooid”.
  2. De gemeentelijke inspectie komt langs. Of je als eigenaar even mee naar buiten wilt lopen. Het terras staan 5 centimeter buiten de aangegeven ruimte voor het terras. Geen waarschuwing gewoon direct een bon.
  3. Leveranciers komen nieuwe kratten met drankjes afleveren. Je hebt het druk maar jij hebt al de kratten met lege flesjes al klaargezet. De leverancier geeft aan dat hij wel weet waar hij alles moet neerzetten. Kom je na 30 minuten beneden zie je dat hij de lege flessen niet heeft meegenomen en dat het gangpad helemaal geblokkeerd is.
  4. Niets is meer vervelend als een vies toilet. Hoe moeilijk is het nou om het toilet goed bij te houden. Net naar het toilet geweest en de handdoeken zijn op. Of de wc-papier is op. Of de handdroger werkt niet. Zeep is leeg. Allemaal best vervelend.
  5. Je hebt wel eens van die gasten die het nodig vinden om servetjes of bierviltjes tot microniveau te verkleinen. Leuker is wanneer alle gasten aan tafel dit ook besluiten te doen en jij aan het eind alle troep op en onder de tafel mag gaan opruimen. Vooral als het versnipperde viltje nat is.

Hebben jullie nog leuke aanvullingen?

 

Aan tafel bij: Restaurant Rauw in Amersfoort!

WeareHoreca was op bezoek bij restaurant Rauw in Amersfoort.

We waren nieuwsgierig nadat dit restaurant uitgebreid in de kranten heeft gestaan na een waarschuwing van de eigenaar dat de accountants van het kantoor KPMG niet meer welkom zijn in het restaurant. Inmiddels is deze rel bijgelegd en zijn ook de accountants weer welkom. Het was een opmerkelijke en gedurfde actie van de eigenaar!

Al door meerdere mensen werden wij gewezen op het restaurant Rauw. Nieuwsgierig als we waren zijn we hier maar eens gaan eten.
Wat konden wij meer verwachten dan rauw vlees? Want je gebruikt toch niet voor niets de naam ‘Rauw’. Toch? In ieder geval dachten wij aan tartaartjes, carpaccio ’s en filet americain.

De entree van het restaurant is verrassend. Zodra je binnenkomt is er een gevoel van sfeer in de toch wel grote, hoge en een beetje industrieel aandoende ruimte.
Als voorgerecht namen wij de rauw plateau! Echt een aanrader en inderdaad conform verwachting veel rauw vlees maar toch ook olijven en pannenkoekjes met peking-eend. Prima! Een goed begin!

Positieve punten:

  • Een slagerij in het restaurant? Ja dat kan! In de slagerij ligt het vlees te roken/rijpen. Het vlees is dus supervers en dat proef je!
  • Het vlees is heerlijk mals, wij namen de ribeye. Je krijgt een ontzettend groot stuk en de smaak is werkelijk fantastisch. Ik begreep dat het vlees gemaakt wordt op de beroemde BBQ.
  • Authentiek en ook erg hip!
  • Een open keuken, altijd prettig om een beetje mee te kijken
  • De sfeer is gezellig en druk. Het restaurant zit vaak vol dus reserveer van tevoren!
  • Een vriendelijke eigenaar, bij vertrek kregen wij zelfs een hand. Top!
  • Goede wijnen waaronder de Salentein wijn uit Nijkerk, één van mijn favorieten!
  • Het personeel geeft tips en denkt mee, wij konden niet kiezen en haar hulp werd op prijs gesteld.

Iets minder misschien?

Eigenlijk niet. We gaan niet gekunsteld lopen zoeken naar kritische opmerkingen als de avond als zeer positief is ervaren. Gewoon een goed restaurant om heen te gaan. Punt uit.

Nog andere dingen?

Je kunt gratis parkeren voor het restaurant door de ligging buiten het centrum. Handig en goedkoop, ‘ t scheelt je zo ruim tien euro! Zijn toch een paar wijntjes!

Gaan dus!

Zwolse horeca mag sluitingstijd zelf bepalen!

Zwolse horeca mag sluitingstijd zelf bepalen zo heeft de gemeente Zwolle geregeld als proef.

ZWOLLE – Per 1 augustus mogen cafés, discotheken, snackbars en shoarmazaken in Zwolle zelf bepalen hoe laat ze dichtgaan. Het is een proef die een jaar duurt, zo heeft de gemeente vrijdag gemeld.

De gemeenteraad besloot dit voorjaar dat er zo’n pilot zou komen. De proef moet laten zien of het vrijgeven van de sluitingstijden bijdraagt aan een ,,bruisend en leefbaar” Zwolle.

Er zijn wel wat voorwaarden verbonden aan de vrije sluitingstijden. Cafés en disco’s mogen na 04.00 geen nieuwe klanten meer binnenlaten. Zijn ze na 03.00 open, dan moeten ze bij de deur een portier hebben. Cafetaria’s en shoarmatenten mogen na 04.00 nog wel nieuwe mensen binnenlaten, maar mogen dan geen alcohol meer verkopen.

We zijn benieuwd naar wat jullie in de horeca hiervan vinden. Zelf haalde ik laatst op zaterdagavond een ‘ shoarmaatje’ maar trof de deur al op een kiertje. Tot één uur ‘s nachts mocht, zo vertelde de eigenaar, de zaak nog open zijn. Voorheen was dat tot half drie ‘s nachts. Nieuwe regels van de gemeente..

Ik begrijp dat ik om half twee ‘s nachts niet een pannenkoekenboerderij vind die open is, maar een gemeente die van een shoarmatent eist dat ie om één uur ‘s nachts op zaterdagavond gesloten moet zijn, is maf.

Mij lijkt het persoonlijk een prima plan om dit type horecabedrijven vrij te laten wat betreft hun sluitingstijden. Ik denk dat andere gemeenten er goed aan doen dit voorbeeld te volgen. Mensen, vooral jongeren, zijn er sowieso ‘s nachts op straat. Vang ze dan ook op en laat ze niet slenteren door de straten op zoek naar eten. Natuurlijk kan het lastig zijn als jij als personeel werkt in de horeca. De werktijden worden langer en dat vindt niet iedereen even fijn.

Geef je mening wat jij ervan vindt. Is dit een goede ontwikkeling voor de horeca of niet?

 

 

Aan tafel bij: Restaurant Barbacoa in Sao Paulo!

Wearehoreca was op bezoek in Brazilie en bezocht daar Restaurant Barbacoa in Sao Paulo!

Lees hoe wij de horeca in Sao Paulo hebben ervaren!

Ben of ken jij een vleesliefhebber? De Braziliaanse ‘churrasco’ (barbecue) is dan zeker iets voor jou. In Latijns-Amerika verwijst churrasco naar gegrild (rund)vlees, maar oorspronkelijk komt het uit Brazilië, waar het vlees aan grote spiesen boven de barbecue wordt gegrild. Churrasco komt dan ook uit de tijd van de gauchos – cowboys in zuid-Brazilië – die vlees aan spiesen grilden, boven hete kolen in de grond. 

Natuurlijk hebben wij ook uitgebreid kunnen genieten van het lekkere vlees in Brazilië. Voor de ultieme ervaring hebben wij eerst flink lopen speuren op Tripadvisor en rondgevraagd bij de lokale bewoners en al snel werd ons aanbevolen om in één van de bekendste restaurants van Sao Paulo te eten namelijk; Barbacoa. Overigens zijn er in Sao Paulo zo’n 37000 restaurants 🙂

Barbacoa blijkt een chique restaurant te zijn waar de wat rijkere Paulistas komen. Dit restaurant heeft een geweldige romantische setting waar we hebben kunnen genieten van het echte Braziliaanse vlees. Dit restaurant Barbacoa is gedeeltelijk een buitenrestaurant, welke door enorme grote glazen puien ook af te schermen is tegen regen wind. Tevens staat het bekend in Sao Paulo om zijn enorm grote vijgenboom midden in het restaurant.

We hebben als hoofdgerecht gekozen voor een stuk rundvlees welke voortreffelijk was! Een enorm groot stuk en mals biefstuk genoemd de Queen Beef voor de echte vlees liefhebbers. Al het vlees van dit restaurant komt van hun eigen boerderij af. Het vlees bestond uit 650 gram biefstuk met daarnaast romige aardappelpuree en geglaceerde worteltjes uit de oven. Als afsluiter hadden wij als toetje gekozen voor de chocolade lavataartjes met ijs. Het toetje smaakte lekker, maar toch lang niet zo lekker als wij in Nederland kennen. De smaak van de chocolade is van een minder goede kwaliteit in Brazilië en dat is ook te proeven.

Al met al was het hoogtepunt van de avond toch wel het vlees! Daarnaast was het ook voor Braziliaanse begrippen niet bepaald een goedkoop restaurant, maar het vlees en de setting maakt het alles wel waard om er te gaan eten. Daarnaast was de service uitstekend, de medewerkers in het restaurant hadden echt oog voor de wens van de gast, vriendelijk en zeer behulpzaam. Al met al een plek een plek waar je heen kunt gaan voor een heerlijk avondje tafelen.

Vijf voorbeelden van fout afsluiten einde dag!

Vijf voorbeelden van fout afsluiten. Iedereen heeft er tenslotte een hekel aan.

Wat is nu het aller, aller, aller irritantst wat je in de horeca moet doen? Nou voor mij is het zeker wel het opruimen na sluitingstijd. Misschien zullen de meeste van jullie wel denken: “dat is juist lekker. Iedereen weg alleen nog de sluiters met een heerlijk drankje en de stofzuiger en sopemmers in hand”. Ik heb dit nooit zo ervaren. Al helemaal niet als je een giga drukke dag achter de rug hebt. Dan wil je eigenlijk gewoon je sloof afgooien, omkleden en dan lekker naar huis gaan. Maar natuurlijk wel eerst die heerlijke sluitborrel. Maar goed, de schoonmaak hoort er ook bij. Omdat het al niet de meest favoriete werkzaamheden zijn, is het nog meer vervelend als jij de volgende dag moet openen en er super slecht gesloten.

Wij hebben een kleine opsomming gemaakt van de sluit fails in de horeca.

  • Koffiemachine is slecht schoongemaakt. De draplade is nog vol. De stoompijpjes zitten nog onder melkresten.
  • De biertap is niet niet goed schoongemaakt. Het is allemaal nog plakkerig en wanneer je in de buurt komt, komt er een stof van fruitvliegjes vanaf.
  • De dweil en de volle emmer staan nog midden in de zaak. Fijn dat er goed is gedweild maar nog fijner is het wanneer je collega zijn volle, en vieze, emmer heeft leeggegooid.
  • Bestek is niet gepoleerd. Als je als eerst op de zaak bent en je komt de keuken binnen en je ziet al het bestek van gisteravond nog ongepoleerd in de bestekbakken staan.
  • De was niet aangezet. Altijd fijn als je collega’s hier sloven en shirts in de was gooien, maar nog fijner is het als er ook collega’s zijn af en toe eens de was aanzetten zodat er de volgende dag ook gewoon schone werkkleding is.

Hebben jullie bepaalde ergernissen van het opruimen na sluitingstijd? Wij horen ze graag.