No-nonsense restaurant neemt een vlucht!

Als internationaal toprestaurant wil je het beste van het beste aan je gasten voorzetten. Ieder gerecht vormt een kunstwerk en de koks doen hun uiterste best om bij hun gasten een smaakexplosie op te wekken waar ze de dagen daarna nog over praten.
Uiteraard hoort daar een klassieke bediening bij van een professionele gastheer al of niet begeleid door een gewichtig uitziende sommelier.

Dit concept staat voor veel restaurants onder druk. De oorzaak zal ongetwijfeld het kostenplaatje zijn. Na vertrek krabben de gasten zich nog eens achter de oren en denken ‘ het was lekker maar wel verrekte duur. Dat doen we voorlopig ff niet weer’.

Ook dat gevoel blijft dagen hangen en dat is juist niet de bedoeling.

Dat dure imago van toprestaurants werkt dus niet in het voordeel. Een kleine groep zakenlieden die zullen nog wel blijven komen. Zij kunnen immers declareren. Dat scheelt de helft…

Er is nu een trend waar te nemen dat dure restaurants het anders willen doen.
Zij proberen dit door minder complexe gerechten te koken, kleinere en eenvoudige maar wel zeer smaakvolle gerechten te maken. Alles in een losse sfeer maar wel met nog steeds een correcte bediening.

Sommigen noemen zichzelf nu graag een ‘ bistronomie’, een combinatie van een culinaire toprestaurant en een eenvoudig gezellige bistro. Er is veel aandacht voor de ambachtelijke keuken en streek- en seizoenproducten.
No-nonsense restaurants voor iedereen toegankelijk ongeacht je dikte van je geldbeurs.
Zelfs de wijnen worden een stuk goedkoper ingeschonken. Je mag aannemen dat de kwaliteit hetzelfde blijft…

Zo kunnen ook de ‘ minder bedeelden’ genieten van de heerlijke gerechten die door de beste koks van Nederland worden bereid.

Nu moet je niet gaan denken dat je even snel een biefstukje kunt halen voor de prijs van een hamburger en een spiegelei. Maar het wordt allemaal goedkoper en dat is denk ik een goede ontwikkeling. Tenslotte kunnen we niet allemaal declareren 🙂

Ken jij een goed voorbeeld van een bistronomie in Nederland of Belgie?

 

 

8 Ergernissen van gasten onderling

In een restaurant zijn er soms mensen waar je je als gast behoorlijk aan kan ergeren! Je gaat uit eten om een gezellige avond te hebben maar door het gedrag van andere gasten wordt het uit eten gaan behoorlijk verpest. Jammer want daar ga je niet voor uit eten.

Wij hebben 8 herkenningen opgeschreven. Misschien herken je een paar. We zijn benieuwd.

8x herkenning van ergernissen van gasten onderling:

1. In een restaurant wat bijna leeg is een tafeltje uitzoeken, pal naast jou. Hoezó denk ik dan, er is hier toch genoeg plek. Waarom wil iemand zo dicht naast je zitten! Ik heb géén idee. Maar ergerlijk is het wel..

2. Kortgeleden nog. Wij lopen de entree van een restaurant binnen. Tegelijkertijd gaan mensen naar buiten door diezelfde entree. Maar kijken ons heel boos aan omdat wij door dezelfde entree naar binnen gaan.
Hoezo? Wat doen we verkeerd? Mogen we niet naar binnen of zo?

3. En dan, wat een pech, gaat iemand zijn neus uitgebreid snuiten, met of zonder zakdoek, en met heel veel lawaai. Zo’n toeter weet je wel. Lekker zeg. Wij willen nog wel smakelijk eten.

4. Ook zijn er gasten die niks te bespreken hebben met elkaar. Maar wél met gespitste oren jouw gesprek meeluisteren. Lichaamstaal zegt dan genoeg. Ze buigen bijna voor- of achterover om niets te missen van ons gesprek.
Ga zelluf praten denk je dan. Wat een nieuwsgierigheid.

5. Natuurlijk ook kinderen. Zelf vind ik kinderen schatjes. Maar andere kinderen……. Dit is trouwens niet helemaal eerlijk naar kinderen toe. Want meestal zijn het de ouders die hun kinderen vergeten op te voeden als ze in een restaurant zijn. Dus rennen, roepen, onder tafels door kruipen, het personeel voor de voeten lopen. Alles kan… En mag van deze ouders. Deze ouders zien en horen helemaal niets. Leuk. Maar wat doe je als gast: zeg je er wat van of niet.

6. Soms kan het ook heel stil zijn in een restaurant. Maar dan hoor je mensen in jouw buurt eten. Met heel veel  gepiep van mes of vork over hun bord.  Of de lepel in de soep die zo rinkelt. Moet het nu met zoveel lawaai denk je dan. Een beetje zachter kan toch ook wel.

7. Of van die mensen die de hele tijd jou aanstaren. Heel ongemakkelijk. Is er iets denk ik dan. Zit  mijn haar niet goed? Mankeert  er iets aan mijn kleding. Of iets anders. Geen idee. En ernaar vragen doe je dan natuurlijk ook niet.

8. In een druk restaurant, heel gezellig met elkaar. En dan beginnen de mensen naast je een gesprek met jou. Waar ze vervolgens niet mee ophouden. Hoe kom ik ervan af denk ik dan. Ik ken ze niet en dan zo’n lang gesprek. Of andersom mensen naast je die dat ook hebben, maar het wel leuk vinden. En over de tafels heen met elkaar praten. Met hard praten dus. Anders verstaan ze elkaar niet. En jij zit ertussen. Gezellig hoor.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar we hebben gewoon een paar voorvallen verzameld. Wie weet kunnen jullie nog wat toevoegen.

Uitgestelde koffie is een koffie NIET verkeerd!

Een koffie uitgesteld is een koffie ‘niet verkeerd’ voor hen die geen koffie kunnen betalen.

Inmiddels zijn er enkele tientallen horecagelegenheden van klein tot groot die deelnemer zijn geworden van ‘ Uitgestelde Koffie’.

Een initiatief uit Italie, begonnen in de stad Napels.

Wat houdt dit in?

Het is de bedoeling dat je een extra koffie bestelt voor iemand die de koffie zelf niet kan betalen. Dat heet dan een ‘uitgestelde koffie’, want je weet niet wanneer die persoon langskomt om zijn koffie halen.

Een sociaal gebaar van hen die er financieel goed voor staan en geen zorgen hebben over of ze hun eten voor die dag kunnen kopen. Daarentegen zijn er steeds meer mensen in de samenleving die het hoofd nauwelijks boven water kunnen houden. Dan is een gratis kopje koffie drinken of een broodje eten natuurlijk een heerlijk moment.

Nu denk je misschien ‘ ja maar Napels is geen Nederland’. We kennen toch de beelden van de zwervers op straat en onder de bruggen in de buitenlandse steden? Zo erg is het toch niet bij ons in Nederland?   Ja oké, er zullen er een paar zwervers zijn, maar die krijgen heus wel genoeg bij het Leger des Heils of de gemeente zorgt er wel voor. Ja toch?

Bovendien wil ik nu allemaal zwervers in mijn ‘tent’ krijgen die gratis op de koffie komen? Hoe reageren daar de andere gasten op? Lijkt me ook geen goed idee. Of juist wel?

En hoe kan ik zien of – als het niet alleen om echte zwervers gaat-  iemand nu wel of niet zijn koffie kan betalen?

Het zijn zo maar een paar vragen die bij mij opkomen en waarvan ik denk ‘ hoe zouden ze daar in de horeca mee omgaan? En hoe voeren ze dit idee uit?

Ik zie dat er op de website ‘ koffie uitgesteld’ een lijst staat gepubliceerd met alle deelnemers. Allereerst   ‘chapeau‘ voor deze horecaondernemers die hieraan mee werken! Het kost natuurlijk niks omdat de         ‘ betere’ gasten het zelf betalen. Maar je moet als horecaondernemer er toch zelf ook energie insteken om alert op te treden en de juiste gasten te selecteren die er gebruik van mogen maken.

Ik zou graag van één of meerdere van de deelnemers aan ‘ uitgestelde koffie’ ervaringen willen horen. Schrijf gerust een stukje op WeareHoreca van hoe het werkt en wat jouw ervaringen zijn!

Het is en blijft een top idee om in deze tijd, waarin iedereen steeds meer alleen aan zichzelf denkt en alleen voor zichzelf gaat, zulke dingen met elkaar te op te doen en te delen. Vind ik dan.

Als je interesse hebt, dan kan jij je aanmelden via deze link: koffie@niburu.co.

Laat ons jullie ervaringen horen! En ook als je (nog) niet meedoet, wat vind jij van dit idee?

Is fooi geven uit de tijd?

Geef jij fooi in het restaurant?

View Results

Laden ... Laden ...

Is fooi geven uit de tijd of is het heel gewoon om dat wel te doen.

De laatste tijd is het me een paar keer overkomen dat ik met verschillende vriendinnen ergens wat had gedronken of gegeten (mét bediening, dus niet zelf aan de bar halen), en dat die ander zei: “Ik betaal deze keer wel, doe jij maar een volgende keer.”
Hartstikke lief. Maar het viel me dan op dat die mensen telkens geen fooi gaven. Soms legde ik dan stiekem nog wat kleingeld op het tafeltje of bij de kassa. Want ik schaam me anders een beetje, zomaar zonder fooi weglopen terwijl we prima bediening hadden gehad.

Is dat nu overdreven, of achterhaald?

Zelf geef ik geen fooi als ik drank zelf moet halen bij een bar. Maar verder geef ik vrijwel altijd fooi als ik bediening aan tafel heb en als die gewoon vriendelijk was en de drankprijzen niet absurd zijn. Ongeveer 5% of soms 10%, ligt ook aan het bedrag.

Maar omdat ik nu zoveel verschillende mensen om me heen geen fooi zie geven, vraag ik me af of fooi geven uit de tijd is. Ik weet dat de salarissen in NL op zich prima zijn ook zonder fooi. Maar zelf voel ik me altijd nog wel soort van ‘sociaal verplicht’. Misschien alleen maar om aardig gevonden te worden.

In Amerika is het zelfs ‘not done’ om geen fooi te geven. Dat geldt voor veel meer landen. Bijvoorbeeld in Spanje is het geen must maar ze moeten het daar wel echt van de fooi hebben gezien de slechtere salarissen.

Laat ons weten wat JIJ vindt en stem!

Oostenrijkse sneeuw en schnitzel!

Oostenrijk is het land van de sneeuw en de schnitzels!

Binnenkort stapt half Nederland weer in de auto of het vliegtuig of ander vervoermiddel naar Oostenrijk. Een land waar bergen zijn en waar sneeuw ligt en waar je dus kunt skiën. Een wintersportgebied dus. Voor veel mensen iets waar je het hele jaar naar uitkijkt. Langlaufen, skiën, de skiklasjes en pasjes,de pistes en soms ook nog een arrenslee.

Wintersport in Oostenrijk

Dat alles maakt deel uit van de wintersport in Oostenrijk. Voordat je vertrekt maak je natuurlijk lijstjes want je wilt toch echt niets vergeten mee te nemen. Vooral de ski’s en de skikleding niet vergeten want anders staan we daar als Nederlanders in ons te koude jasje. Geen gezicht natuurlijk. En een extra kaart want stel je voor dat je verdwaalt. Je zal niet de eerste zijn. Je wilt toch echt niet op een gletsjer terechtkomen. Plus natuurlijk een vignet voor de autosnelwegen.  Die is daar bijna overal verplicht. En dan zijn we er echt klaar voor. Wow, wat heerlijk!

Gastvrijheid

Maar bovenal dat Oostenrijk een toeristische trekpleister is, is het ook een land dat gastvrij is. Plus een land dat een rijk cultureel verleden heeft.
En dat niet alleen in de winter maar ook in de zomer wanneer wintersport plaats maakt voor watersport, biken, wandelen, klimmen. En natuurlijk het bezoeken van grote steden.
En dan zijn we er. In Oostenrijk dus. We hebben geld te besteden of om het hip te maken, ook onze bitcoins. Maar geen idee of dat daar te besteden is.
Overdag skiën naar de skihutten, welke steeds  luxer worden en waar je heerlijk kunt eten en drinken.
Maar wordt er niet geskied dan zijn er ook nog de Oostenrijkse koffiehuizen. Waar een keuze is uit veel koffievarianten bijvoorbeeld de melange, de espresso, de brauner, thee, ijskoffie en nog veel meer. Daarbij natuurlijk gebak. De sachertorte of de apfelstrudel, past goed in de sneeuw toch. En veel lekkerder dan thuis natuurlijk 🙂

De écht grote schnitzels

En dan ‘s avonds, die heerlijke schnitzel, die in Oostenrijk is uitgevonden. Wat een mals stuk vlees, heerlijk gepaneerd en zo groot dat het hele bord bijna wienerschnitzel is.  Heerlijk ook met de rode bessensaus en de o zo lekker gemaakte aardappeltjes of friet. En de zo lekkere sla.
Zelf hebben wij dat geproefd in het o zo romantische plaatsje Kufstein. Waar we hebben gesmuld. En de schnitzel helemaal opgegeten. Wat ons echt geen moeite kostte.  Alleen daarom al wil je terug naar Oostenrijk.
Onze vraag is natuurlijk: waar heb JIJ in Nederland de LEKKERSTE en grootste natuurlijk, WIENERSCHNITZEL,  geproefd?

Echt met de hoofdletters. We zijn benieuwd!