Van de werkvloer: Verwende kleine gasten

Sinterklaas is weer voorbij maar er staan nog een aantal cadeaus op het kantoor voor een jongetje en een meisje. Zij hebben meegedaan aan een wedstrijd bij ons. Mijn collega zegt: “Richard, het jongetje dat heeft gewonnen, zit beneden te eten met zijn vader en broertjes.” Ooh, top dan kom ik eraan met zijn cadeau.

Ik pak zijn cadeau en loop richting zijn tafel. Ik houd er op mijn aller vrolijkst een verhaal over Sinterklaas en dat Sinterklaas zijn tekening het allermooist vond en daarom aan mij gevraagd heeft dit cadeau aan hem te geven. De beste knul kijkt me aan met een gezicht van: ja, ja het zal wel. Ik overhandig het cadeau en zijn vader moest de jongen erop attenderen dat bedanken wel zo fijn is. Het gemompel nam ik maar aan voor ‘bedankt’.

Of het nog niet gek genoeg was besloten hij en zijn broertjes een warming-up te gaan doen. Het restaurant en dan voornamelijk de bovenverdieping was het trainingsveld. Met een hoop gegil en bravoure, om 09.30 uur in de ochtend, gingen de jonge knapen tekeer. De overige gasten die er zaten waren zich zichtbaar aan het ergeren aan deze jonge heren. Ik en mijn andere collega’s waren het zo zat. Ik besloot naar de vader te gaan, die lekker zijn ochtend krant aan het lezen was, en zei: “Ga ik handhaven? Of u?” Wat ik toen als antwoord kreeg deed mijn hele pedagogische wereld en mijn opvoeding schudden op zijn grondvesten. “Nee hoor, wij voeden onze kinderen vrij op. Wij willen ze niet belemmeren in hun ontwikkelingen door telkens maar aan te geven wat ze niet mogen doen. Kinderen zijn vrije geesten die je moet laten gaan. Wij zullen nooit nee zeggen want daardoor raken ze emotioneel in de war.”

Er gingen twee dingen door mijn hoofd op dat moment. 1. Is dit een grap? 2. Wil je een klap voor je hoofd? Maar goed, er mocht niets van gezegd worden. Ik ben toen maar langs de tafels gelopen van de overige gasten om aan te geven dat er niets van gezegd mag en gaat worden. Gasten keken mij, enerzijds lachend, anderzijds ongeloofwaardig aan. “Meneer, zou ik alstublieft nog een appelsap van u mogen?” hoor ik naast mij. “Natuurlijk” zeg ik tegen het kleine meisje. Hulde aan de ouders die nog wel kunnen opvoeden!

Van de werkvloer: Het horeca kinderspeelparadijs

Het is zondag, een typische gezinsdag waarbij de kinderwagens een compleet woonwagenpark vormen in de zaak en de koters zich laten gaan in wangedrag; van het schoonmaken van de vloer met de gedragen kledingstukken tot het verstoppen op plaatsen waar zelfs de bediening niet mag komen. De muziek vervaagd bij de hoge tonen die de kinderkeeltjes verlaten en de flesjes worden met een lieflijke lach aangereikt aan de bediening met de vraag: “Mag dit even opgewarmd worden?”.

Soms zie je de ouders een wanhopige poging doen het ouderlijk gezag te doen gelden maar zonder resultaat. Nog mooier om te zien is dat de ouders heerlijk genieten van hun moment samen en hun koters zich in een luxe vorm van het welbekende “ballorig” wanen waarbij de bediening uiteraard de toezichthouder is. Tekeningen aanreiken is in de meeste gevallen niet meer voldoende. iPad’s zijn toch wel de nieuwe zoethouders voor het verse nageslacht. Soms heb je bijna het idee dat het ouderlijkgezag zich even aan haar verplichting ontdoet puur uit eigen belang. Hoe meer energie er bij de kleine generatie nu uit is, hoe rustiger het straks thuis wordt. Het hele gezin zal straks voldaan, en de kleinste van het gezin uitgeput, naar huis gaan waar aldaar het ouderlijkgezag zich verder kan gaan focussen op de laatste paar uur van hun weekend in rust.

Gelukkig bestaan er jonge adelborsten die zich al ontwikkeld hebben tot onafhankelijke subjecten van de maatschappij en op zeer correcte manier aangeven wat ze willen: “Geef mij een mes”, “Waarom heb ik geen rietje?”, “Ik wil chocomel”, zomaar een paar statements van deze jonge lieden. Waar wij vroeger de welbekende zin hoorden ”Met twee woorden spreken!” is het deze nieuwe generatie eigen geworden om de zinnen kort maar krachtig te maken.

Natuurlijk verzoek je het ouderlijk gezag vriendelijk of ze toch een oogje in het zeil willen houden omdat andere gasten er last van hebben en de bediening zowat struikelt over de rennende kindervoetjes. Maar goed, het schijnt toch niet altijd zo makkelijk te zijn.

Gelukkig is bovenstaand van toepassing op een niet al te groot deel van de gasten die de horeca bezoeken. Kinderen zijn hartstikke leuk en welkom, maar ouders, iedereen wil graag genieten van hun moment aan tafel zoals jullie dat ook willen.

Actie voor verbod op kinderen in horeca

Onlangs schreven we al over de grotere vraag naar kindvrije (zones) horeca. In Canada is zelfs een restaurant waar een verbod geldt op kinderen, ondanks het vele verzet is het nu wel een zeer goedlopende zaak.

De oprichters van ‘No kids Allowed’ willen ook in Nederland een lijst krijgen waar een verbod geldt op kinderen in de horeca. Met hun slogan ‘Van sterrenrestaurant tot Shoarmatent, je komt er pas in als je 12+ bent’ hopen ze dat meer ondernemers durven te kiezen voor een verbod.

De actie stuit op veel weerstand. Vooral ouders zijn het er niet mee eens: ouders die kinderen hebben die zich wel voorbeeldig gedragen, maar ook de ouders die het niet nodig vinden hun kroost terecht te wijzen op ‘ongepast’ gedrag, lees; schreeuwen, rennen, andere gasten lastigvallen et cetera. Door een aantal tegenstanders wordt zelfs opgeroepen om kinderen met veel suiker op mee te nemen naar een restaurant.

Hoewel dergelijke initiatieven vaak de tegenstanders motiveert te reageren, blijkt wel uit onze eerdere poll dat er enige interesse is in kindvrije horeca. Nu is dit slechts een zeer klein percentage, maar wellicht moeten we niet onze ogen sluiten voor de bezoekers/ondernemers die wel behoefte hebben aan kindvrije horeca. Er blijven immers nog genoeg alternatieven over om met kinderen heen te gaan.

Denk jij erover na een verbod voor kinderen in te stellen?

View Results

Laden ... Laden ...

Kinderen? Jullie zijn niet welkom!

Steeds meer in opkomst: restaurants en hotels waar alleen volwassenen welkom zijn.

Er zijn al vele hotels over de wereld die alleen toegankelijk zijn voor volwassenen, te herkennen aan de ‘Adults Only’. In alle rust ontspannen van een heerlijke vakantie zonder de ‘last’ van kinderen om je heen.

Een gezellig romantisch diner kan makkelijk verstoord worden door andermans kinderen die niet in toom worden gehouden. Nu ligt het natuurlijk ook het soort restaurant, je gaat niet voor een romantisch diner naar een pannenkoekenrestaurant, daar kun je zoiets verwachten.

Sommige restaurants spelen handig in op de verveling van kinderen door een aparte speelruimte te maken, zonder dat andere gasten last van ze hebben. In het buitenland gaan ze een stapje verder; het is niet ongewoon dat er in zaken een kindverbod geldt. In Canada is zelfs het eerste restaurant alleen voor volwassenen geopend. De meningen waren verdeeld; de mensen die geen kinderen om zich heen willen waren enthousiast en de andere tegenstanders mét kinderen voelden zich buitengesloten.

Het zal wel een eeuwige discussie blijven, maar als er zoveel horecazaken zijn, waarom zou er dan geen onderscheid mogen zijn in wel of geen toegang voor kinderen? Geef jouw mening op de poll.

Restaurants/hotels alleen toegankelijk voor volwassenen:

View Results

Laden ... Laden ...