De ober voerde de opdracht onverstoorbaar uit!

De ober voerde de opdracht onverstoorbaar uit. De gast is immers koning en misschien wel keizer?

Dit verhaal wat ik je nu vertel is echt gebeurd!
Het verhaal speelde zich af in een chique restaurant in Den Haag.
De baas van een groot vervoersbedrijf vertelde mij dat hij met een relatie uit eten was geweest.

Deze relatie betrof een bijzonder heerschap met een bijzondere gewoonte. Hij had namelijk drie teckels die hij overal mee naar toe nam. Dus ook naar een restaurant. De man was rijk en vond dat zijn teckels het beste van het beste moesten krijgen. Het waren zijn troetelbeestjes. Letterlijk dus.

Eenmaal in het restaurant bestelde de relatie een malse biefstuk. De baas van het vervoersbedrijf ziet het nog gebeuren. De biefstuk komt eraan en wordt gekeurd door de man. ‘ Niet goed’ zegt de man en laat de biefstuk terugnemen. Een tweede biefstuk wordt gekeurd en ook deze is niet goed en moet terug naar de keuken. De derde biefstuk is wel goed. ‘ Wilt u hem in stukjes snijden ober en op een zilveren schotel leggen?’ De ober gehoorzaamt en voert de opdracht uit.

Wat gebeurt? Je voelt ‘m misschien al aankomen. De man voert tijdens het zakelijk gesprek de gesneden biefstuk aan de drie teckels die geduldig op de grond lagen te wachten.
‘Ik heb mij vertelde mij de baas van het vervoersbedrijf nog nooit zó gegeneerd, ik ging door de grond’ , vertelde hij. De ober vertrok echter met een onbewogen gezicht. De biefstuk werd immers wel voor drie keer op de rekening gezet!

Wat ik mij afvraag is dit; kan een rijke excentrieke gast, die keurig betaalt, zich alles permitteren?
Of had je hem eruit gezet?

 

Van de werkvloer: is een onredelijke gast altijd koning?

De gast is koning. Tuurlijk moet je het je gasten helemaal naar de zin maken. Maar bij sommige gasten kan je nog zo vriendelijk, nog zo behulpzaam zijn, nog zo’n goede grap maken, maar er is altijd wel iets waarover ze struikelen.

Je hebt collega’s die fulltime werken, parttime of net nieuwe collega’s. Je legt je nieuwe collega’s altijd alles uit over het bedrijf, producten, systemen en wie de vaste gasten zijn en wat hun voorkeuren zijn.

Je staat vandaag met een aantal nieuwe collega’s op de vloer. Je ziet dat er aan tafel 2, gasten plaats nemen. Je stapt erop af, maakt even een kort praatje, het is toch nog rustig, en vraagt of ze wat te drinken willen hebben. Ze geven aan dat ze wel een lekker kopje koffie willen en dat ze wel wat vaker komen omdat de koffie zo lekker is hier. Je lacht vriendelijk en bedankt voor het compliment. Na tien minuten komt de meneer van tafel 2 naar je toe: “Jongeman”, zegt de meneer op een zeer strakke toon “mijn koffie is niet goed”. Ik zie dat hij zijn koffie in de hand heeft. Ik werp een snelle blik in het kopje en zie dat de koffie er prima uit ziet. Mooie licht bruine olielaag erop en ik zie lichte dampen. “Ooh, wat is er met uw koffie meneer?”. “Hij is niet goed! Zo krijg ik mijn koffie nooit!” Ik leg aan hem uit hoe de nieuwe collega de koffie bereid heeft. “Geen idee of ze dat altijd op die manier maken”. Nog steeds heeft meneer niet aangegeven wat er nu precies niet klopt aan de koffie. Na twee keer vragen wat er precies met de koffie is, heeft hij nog geen antwoord gegeven. “Het is gewoon niet goed! Jullie horen hier te weten hoe ik mijn koffie wil hebben!” De toon wordt wat onvriendelijker en meer dwingend. In mijn hoofd denk ik: geen discussie van maken, maar gewoon een nieuwe maken maar dan iets slapper. “Goed” zeg ik. Ik ga voor u een nieuwe maken.” “Ja, doe dat” zegt de man.

Om dan nog maar te zwijgen over gasten die de eigenaar kennen en direct bellen met de eigenaar als iets niet naar wens is.

“Kijkt u eens meneer, een heerlijk bakje koffie met een half shot, ik kom zo even vragen of deze bevalt”. Na 5 minuten kom ik terug. “ Ja, deze is wel wat beter” “Fijn om te horen meneer!” Gelukkig was het hierbij opgelost: geen grote woorden, maar een klein gebaar

Om dan nog maar te zwijgen over gasten die de eigenaar kennen en direct bellen met de eigenaar als iets niet naar wens is en heel boos worden en zeggen: “Ja, ik ga Jan bellen, want dit is belachelijk!” Niet voor reden vatbaar maar wel de eigenaar tien minuten later aan de telefoon met de vraag: “Wat is er allemaal aan de hand?!”

Ja ‘tot hoever is de gast Koning’, gaat er dan door mijn hoofd.